Eindelijk was het dan
zo ver.
Net als vorig jaar duurde het tot in maart voor we onze eerste onderling
krachtmeting konden houden.
Voorafgaande aan dit spektakel waren er al diverse spannende foto's en filmpjes
op internet te vinden die beloofde dat er veel talent in aantocht was.
Een aantal pupillen zoals Daan van Daele en Victor de Rooij, hadden de overstap
naar de grote mannen klasse gemaakt en beloofde Aris, al jaren lang de clubkampioen,
het snot voor de ogen rijden.
Uit angst voor deze dreigementen was Peter Glas uit geel naar de rode
klasse overgestapt om het daar de oude mannen het leven zuur te maken.
Piet Knol pakt het anders aan en kocht gewoon een nieuwe brommer en denkt zo de
top te bereiken.
Gezegend onder ideale omstandigheden werd de strijd aan gegaan. De kantine,
bijna klaar, de zon heerlijk aan de hemel en een zacht windje om de zwetende
deelnemers verkoeling te brengen.
Dit jaar hebben we ook te maken met het nieuwe reglement, waarbij er door gereden
moet worden en het balans zoeken en tegelijk stilstaan tot het verleden behoord.
Als TCO hebben we besloten om het zo goed mogelijk uit te voeren, maar nog niet
gelijk deze regel keihard toe te passen in deze eerste wedstrijd.
Ook de
non-stops moeten er op worden uit gezet en dat vraagt ook gewenning.
De wedstrijdleider had een uitje in Assen, waar motoren snoei hard over de
ijsbaan gaan, en moest verschiet laten gaan.
Rond de klok van elf
waren er zes non-stop gebouwd en was het tijd voor de aftrap door onze
voorzitter Frans.
De groene (kabouter) klasse is er niet meer, dus ook de kleine pilootjes rijden
de witte route.
Dat vraagt nog al eens wat lef van de mannetjes bij het naar boven
en naar beneden rijden.
Gaande weg de wedstrijd zag je dat de strafpunten bij deze
mannen naar beneden vlogen.
De
eerst uitdaging werd bemand door oud kampioen Sjaak Vlaar.
Doordat Sjaak
eindelijk na het bereiken van de 65 jarig leeftijd de motor aan de wilgen heeft
gehangen, is er in de blauwe klasse ruimte gekomen voor nieuwe kampioenen.
Voor rood lag hier een lastige ingang over een buisje waar eigenlijk dwars van
af gereden moest worden. Een bijna schier onmogelijke taak, die door Sjaak
beloond zou worden aan onze voorzitter met een doos gebak als het deze lukte.
Één
keer zag ik hem daarbij bijna in slagen.
De eerster ronde slaagde ik erin de verkeerde route te nemen in deze non-stop.
Gelukkig was Sjaak scherp en attendeerde mij erop, middels vijf strafpunten.
De blauwe piloten hadden hier nog wel een probleem bij het naar boven rijden, zo
zag ik van zoon Puck het voorwiel boven komen en ook net zo snel weer uit beeld
glijden.
De
tweede non stop werd door opa Klaas Veerman gecontroleerd.
Een pittige stuur
non-stop met een paar uitdagende klimmetjes erin die er snel in resulteerde om een
voetje bij te schakelen en dan gaf Klaas je er weer strafpuntjes voor.
Onze secretaris Nico Jongejan stond op de derde uitdaging. Ook weer een non-stop
van "goed de ruimte nemen" en strak sturen, dan was er zonder voeten door heen te
komen.
De vierde non-stop
werd door de Rooij Junior bewaakt. Deze had zijn enkel gekneusd en kon zodoende
mooi de tang vast houden.
Anders was hij van plan om het oude mannen in de rode
klasse het leven zuur te maken.
Een wat meer technische non-stop waarbij over grote banden en buizen en ander
betonnen constructie middellen gelaveerd moest worden.
De eerste ronde pakte ik
hier een vijf, doordat de motor afsloeg en de voorzitter deed het in de laatste
ronde nog beter door er eerst een paaltje met pijlen eruit te rijden en
vervolgens nog een keer de brommer neer te leggen over een betonnen constructie
paal die schuin in de weg lag.
Behalve zijn ego was er gelukkig niets
beschadigd.
De
vijfde non-stop werd bevrouwd door de partner van Sven "facebook" Hamelsveld,
Petra
Doordat het zonnetje het goed deed ging ze steeds meer uit de kleren, dit
tot groot genoegen van de meeste mannelijke deelnemers.
Er waren er enkele die
er een vijfde ronde voor reden.
Een non-stop die redelijk kort en krachtig was
en voor ons piloten meestal met een nul beloond werden.
Alleen de tweede ronde was het opeens non-stop 10 geworden.
Klein foutje kan de
beste gebeuren.
De
laatste uitdaging werd bewaakt door René Strooper die net als Klaas Veerman en
Nico Jongejan zijn weg naar de trial baan gevonden had op de wegbrommer.
De eerste helft bestond uit buizen nemen in het Muntjebos en vervolgens met een
draai half tegen de Muntjeberg op terug naar beneden en vervolgens weer naar
boven voor de twee zwaarder klasses.
De witte en blauwe
klasse mochten er gewoon tegen aan boenderen en in een keer naar boven.
Rosanne van der Gragt ging naar boven en weer naar beneden, waarbij ze haar voet
kneusde en de strijd moest staken.
Petra van der Gragt,
haar nichtje, gaf haar liefde volle verpleging en eerste hulp en gelukkig kon ze
daarna weer wat lopen, maar de brommer ging niet meer aan.
Ook René Regenmortel moest de strijd opgeven als gevolg van een tegenwerkende
rug.
Deze zes non-stops
mochten we vier keer nemen. Tegen de tijd dat de laatste klaar was, was het half drie
geworden.
De punten werden door Bas Zeinstra ingevoerd in de computer die er even mee goochelde en
deze gaf vervolgens
aan geeft wie er gewonnen had.
Maar voordat de uitslag bekend werd gemaakt, werden de groene kabouter kampioenen
van 2013 naar voor geroepen om hun bekers op te halen en het applaus in
ontvangst te nemen.
Vervolgens werd de
uitslag van de wedstrijd in rap tempo door Frans voor gelezen. Alleen een naam
kreeg hij niet over zijn lippen en sloeg hij over.
Waarschijnlijk heeft dat
te maken had met het feit dat deze persoon net voor hem geëindigd was met het
zelfde aantal punten, maar met meer nullen.
De tactiek van Piet Knol had niet geholpen, maar hij heeft er wel een fijne
brommer aan overgehouden en Aris bliezen al de branie boys van de baan door in
geel met maar drie puntjes te winnen.
Klik hier voor de uitslag.
Winnaar Wit
Winnaar Blauw
Winnaar Rood
Geen winnaar Winnaar Geel
Tom Schaap
Nick van der Gragt
Peter Glas
Frans Kalverboer Arjen Pronk |