TCO e.o.

 

 

 

NKJ 22 september Callantsoog

 
   
  Verslag: Cees Kruijer
Foto's: Cees Kruijer, René Opstals
 
 
 

Dit jaar als gevolg van een eenzijdige wijziging van de MAB op hun kalender, waar we de 22e september al mee hadden afgestemd, moesten we de NKJ canselen op Texel.
De inkt van het dit slechte nieuws was nog niet op gedroogd of er ging al een bericht in het rond dat deze wel even bij de familie Zwaan in Callantsoog georganiseerd kon worden.

Op Texel is er een kantine en liggen de non-stops al klaar en behoefd er alleen uitgezet te worden.
Lees de oude verslagen nog maar eens na.
klik hier.

De uitdaging was nu wel even meer werk.
Een paar weken terug was in Callantoog de roemruchte Avondtrial nog gereden.
Voordeel: deze kon gelijk dienen als aanzet voor de NKJ.

Nadat op 11 september door bestuur en medewerkers de lijnen en de taken uitgezet waren, konden we de uitdaging aangaan.


Nu lag er voor 4 non-stops al wel uitdagingen klaar, maar voor de vier anderen moest er toch nog wat materiaal verplaatst en aangevoerd worden en hadden we materieel nodig om dit te verplaatsen.

Gelukkig had GertJan Borst zaterdag een verreiker te beschikking en dat scheelde veel spierkracht.
 

Daarom vrijdagmiddag al met klein comité begonnen om de eerste vier non-stopa waar al gebouwd kon worden, klaar te maken.


 

 

Het uitzetten ging voor de voorzitter niet helemaal goed toen hij iets te enthousiast een pellet in een waterplas neer gooide.
Gelukkig scheen het zonnetje uitbundig en was het natte leed snel vergeten.

De non-stop voor de schuur vraagt helemaal veel aandacht omdat er nog niks legt.
Een klein beetje voordeel hadden we van de Avond Trial omdat er toen al het een en ander bewaard was gebleven en de contouren van hoe de non-stop er uit moest zien, er al waren.


Zaterdagochtend na de koffie direct gestart met de non-stops achterin bij de waterberging.

Uiteraard nieuwe mensen erbij, nieuwe inzichten en werden de vier al klaar zijnde non-stops, hier en daar nog wat aan gepast.

Ik weet zeker als er nog meer stuurlui bijkomen dat het nog "beter" wordt.
Zoveel mensen zoveel meningen.
Het moeilijkste is om eerst eens iets neer te zetten.

De non-stops aan de voorzijde waren het laatste aan de beurt om gebouwd te worden, uiteindelijk om half vier kon het sein "brand meester" worden gegeven.
Alles was door de KNMV official Marcel Elshof geïnspecteerd en in orde bevonden.
Alleen op non-stop 7 was het nog wachten op een grote container die net als met de Avondtrial schuin omhoog moest worden geplaatst.
Na nog even in een heerlijk zonnetje van een koppie koffie te hebben genoten waren we klaar voor de zondag.



Enkele deelnemers/organisators hadden hun kamp al op het terrein van de familie Zwaan neergezet en konden 's avond op de brede warande nog heerlijk na genieten van de mooie avond.

De zondag begon ook weer met schitterende dag weer zij begonnen de morgen met een heerlijk ontbijtje tussen de boerenkool.
Er werd streng gecontroleerd dat er niet van de boerenkool gesnoept werd.



 

De motoren werden gekeurd en de deelnemers ingeschreven.
Ondertussen werd door de familie Zwaan (Yvonne) de kantine opgebouwd.
Puntenteller Bas Zeinstra had zoon Robin mee genomen als pleisterplakker (EHBO).
Hier waren we heel verguld mee, want onze "vaste" pleisterplakkers waren verhinderd.


 

Na even met het computer programma te hebben gevochten om te doen wat wij er van verwachten, konden de deelnemers hun kaart in ontvangst nemen.
Om 11:00 werden de deelnemers na enige bemoedigende woorden van de voorzitter losgelaten op de acht uitdagingen.

Controleurs betrokken hun bewaakplaatsen,

De verste twee non-stops 1 en 2 waren achter bij de waterberging gemaakt.
Daar mocht een groep starten en de rest begon op non-stop 3 langs het stuifpad.

Voorin waren non-stop 7 en 8 bedacht, waarbij de laatste non-stop voor de eerste schuur lag.

De coureurs konden lekker opschieten, deels omdat er nog wel een paar extra deelnemers bij konden en deels doordat de doorstroming bij de non-stops lekker liep.

De buitentemperatuur nam op deze laatste zomerdag waardes aan die meer als zomers waren, wat ook goed te zien was aan de bezwete gezichten van de deelnemers.


De niveaus waren goed uitgezet, wat bleek uit de scores op de onderdelen.

 

 

 

 

Hier en daar struikelde een deelnemers nog wel eens over een obstakel of kozen voor een uitgang in de non-stop die hier niet voor bedoeld was.
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Op de laatste non-stop moesten de piloten uit de rode klasse over het superhoge kippenhok en over de wippelewap, voor ze bij de bevrijdende uitgang waren aangekomen.

De TCO rijders verwerende zich dapper, maar wisten toch ondanks al hun inspanningen niet op het hoogste schavotje te belanden.
Rob Knol bood aan Stan Reit een behoorlijk tegenstand in de zwaarste rode klasse, maar in de laatste ronde moest hij na enkele vijven te hebben opgelopen, deze toch laten gaan.

In blauw deed onze Kick Veerman het ook niet onverdienstelijk, maar het niveau in de blauwe klasse ligt behoorlijk hoog en moest hij genoegen nemen met een zesde plaats.

 

 

 

In de open klasse rijden de rijders een spoor naar keuze.
TCO rijders Barry Zwaan, Symen Pronk en Tieme Borst had voor het blauwe spoor gekozen.
Als Tieme voor het kampioensschap had mee gereden, was hij derde geworden in deze klasse, Symen zesde en Barry negende.


Hierbij moet nog worden aangetekend dat Tieme brandstof problemen had met zijn motor en hierdoor in tijdnood kwam en als een speer het laatste rondje moest af maken.

 


Saillant detail hierbij is dat hij deze ronde maar 9 strafpunten opliep.
Het kan zijn dat de onderstaande meerijdende mobiele controleur hier iets mee van doen had.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tijdens de wedstrijd werden de controleurs en helpers door de familie Zwaan verwend met een heerlijk lunchpakket en tostie die met qaud door de wedstrijdleider Frank Muntjewerf en Pieter Zwaan werden uitgevent.

Dat dit serieus werk is, is wel af te lezen op het gezicht van de beide heren.
Ook de vele toeschouwer konden hier te recht voor een tosti, kopsoep, hamburger of een verfrissing.
Het was dik voor elkaar.

 

 

 

Tegen half vier waren de eerste deelnemers binnen en werd er rap op geruimd.
Ook de laatste non-stop 8 die op het pad geconstrueerd was, was binnen de kortste keren opgeruimd, mede dankzij de gezamenlijk inspanningen van de vele medewerkers.

 

 

 

Na flink puzzelen en vechten met het uislag programma was uiteindelijk handmatig de uitslag vast gesteld en kon de prijsuitreiking plaats vinden.
 


De voorzitter klom op een keuken trapje om zijn gering lengte te compenseren en begon met het bedanken van de Pieter en Yvonne Zwaan voor het beschikbaar stellen van hun landerijen, opstallen, materieel en materiaal.
Daarna stapte hij van de trap af en verdween om een hoekje en uitzicht.

Net toen we dachten dat hij niet meer terug kwam, verscheen er om de hoek een grote bos bloemen met daar achter de voorzitter verstopt.
Deze was al dank voor de waardering voor al deze gastvrijheid van de familie Zwaan.


Alle vele vrijwilligers werden bedankt voor hun inspanningen en inzet, want zonder deze hadden we dit niet kunnen realiseren.

 



Vervolgens werden de uitslagen bekend gemaakt en konden de deelnemers een herinnering en als ze bij de eerste drie in hun klasse waren geëindigd, een beker ophalen.

Allemaal kregen ze een hand van Pieter.
 

 

 

De bekers waren door secretaris Peter Boekel gesponsord.

 

 

 

Net IJspeedway bij de familie Schaap heeft de familie Boekel ook nog een tweede motor hobby.
Met zoon Kees had hij een een kampioenswedstrijd uit te vechten op het circuit Assen.
Kees staat bovenaan in dit kampioensschap!
Wim Duineveld speelt hier bij de rol van mental coach.
Team work!

Vindt hier meer over met een videoverslag op onze nieuwtjes site!

Daarna was het nog even het vocht gehalte aanvullen aan de bar bij de kantine en na zeuren en toog een ieder weer op huis aan na dit geslaagde evenement.

TCO: het was weer TOP!

Klik hier voor de de uitslagen en hier voor de tussenstand



 


 

 

 
 
 
 
laatst bijgewerkt door: C.M. Kruijer 06-01-2020