Trial Club Obdam e.o.

 

 

 

30 oktober Muntjeberg 2011

 
   
  Verslaggever en fotograaf: Cees Kruijer
 
 
  Donderdag was er al 20 ton aan materiaal in de vorm van alle soorten buizen aangevoerd uit Den Helder.

Johan Schaap en Frank Muntjewerf hadden deze taak op zich genomen en deze 20 ton naar Anna Paulowna gebracht.

Zaterdag zijn deze beide heren met ondersteuning van enkele andere leden begonnen met het aanbrengen van deze verhardingen in, op en rond de Muntjeberg. Frank op de kraan en de rest als aanpikkelateur, aanwijzer en toezichthouder er omheen.
Onder de middag werden we door Frank uit genodigd om mee te gaan lunchen. We werden gastvrij onthaald door Franks zijn vriendin en verwend met en uitgebreide broodmaaltijd met o.a. een heerlijke tomatensoep.

's Middags melde kersver lid en herintreder Mark te Meij zich om te assisteren. Mark is in het dagelijks leven kraanmachinist.
Hij kon gelijk achter de stuurknuppels plaats nemen om Frank te vervangen die even weg moest.
Tot half vijf is er door gewerkt en toen lagen de verhardingen op hun plek en was de Muntjeberg klaar om de triallisten zondag te ontvangen.

Zondag was de opkomst groot, zeker benieuwd naar de uitdagingen die beloofd waren. Enkele verschoten zo van deze Dutch mountians dat ze probeerde te vluchten. Andere kregen spontaan fysieke problemen, maar de echte helden gingen er tegen aan.
Het elektrische fietsje van de zoon van aspirant lid Marco Veld moest in de hoogste stand gezet worden om nog enigszins omhoog te komen. Gevolg de batterijen waren snel leeg. Voordeel hij kon mooi even op een benzine brommer van Thieme Borst rijden.


Er waren echte hill clambings waarbij de juiste versnelling gezocht moest worden. Alle uitdagingen werden deze dag nog lang niet bedwongen. Onder andere de gevreesde drie steps climbing.
Ik zag Mario ten Haaf bijna boven een pirouette maken en met grote stappen naar beneden zeilen.
Ook de tripple steps aan de rechterkant waren behoorlijk pikant en door fluks optreden (afspringen) werden de spatborden heel gehouden.
Enkele andere aspirant leden, Fern Dol en Niels Schagen, deinsde nergens voor terug en zullen morgen nog wat spierpijn overhouden als gevolg van alle capriolen die ze uit haalden. Ook oudste nog actief triallend lid Bert ten Haaf liet zien dat hij het nog niet verleerd was.



Ook de jongste jeugd liet zich niet onbetuigd en trialde er lekker op los. Kick Veerman, voorzien van een nieuwe trialmotor, liet zien dat ie niet bang was en maakte al echte sprongen met beide wielen van de grond. Alleen jammer dat zijn vader, voordat ie een meter had gereden, zijn achterspatbord er al vanaf getrokken had. Zijn gas bleef hangen en de brommer wilde er alleen van doorgaan en Marco pakte het achterspatbord iets te hardhandig vast. Tijd voor de eerste reparatie, maar Kick reed er niet minder om.

 


Tegen de klok van twaalf werd het tijd om even de rust te pakken. Niet voor de jeugd die gingen gewoon door.
Helaas had nog niet iedereen begrepen dat een stoel lekkerder zit als een motorbokkie of een jerrycan.
Gesterkt door de koffie en een broodje weer tijd voor aktie!

Tegen enen hadden de meeste piloten het kruit wel een beetje verschoten en was het tijd om de boel weer op te pakken.

 

 

We hebben als TCO er mooie trainingsaccommodatie bij gekregen en zijn hier heel gelukkig mee, zeker omdat de situatie in Den Helder in de directe toekomst nog niet duidelijk is.
Ondertussen kunnen we ons hier voorlopig weer heerlijk uitleven met grote dank aan de familie Muntjew(b)erf.

 
 
 
 
laatst bijgewerkt door: C.M. Kruijer 13-03-2017